Meer documenten
Vragen en antwoorden over de Industrial Accelerator Act
Wat is de Industrial Accelerator Act en waarom stelt de Commissie deze voor?
De Industrial Accelerator Act (IAA) is een wetgevingsvoorstel om de industriële basis van Europa te versterken door de productie te stimuleren, bedrijven te laten groeien en banen te creëren in de EU. Zij geeft gevolg aan de aanbevelingen van het Draghi-verslag over het concurrentievermogen van de EU, de politieke richtsnoeren van de Commissie en de aan de uitvoerend vicevoorzitter voor welvaart en industriestrategie toevertrouwde opdracht.
De IAA mobiliseert overheidsopdrachten en overheidsstimulansen om de vraag naar koolstofarme en in Europa vervaardigde producten en nettonultechnologieën te stimuleren, versnelt investeringen door snellere en eenvoudigere vergunningen en introduceert gerichte voorwaarden om ervoor te zorgen dat grote buitenlandse directe investeringen meerwaarde genereren voor de EU. Daarmee zal het leidende markten creëren voor schone en strategisch belangrijke industriële producten. In 2024 vertegenwoordigde de be- en verwerkende industrie 14,3 % van het bbp van de EU. Het doel is het aandeel van de verwerkende industrie in het bbp van de EU tegen 2035 te verhogen tot 20 % en de veerkracht, het concurrentievermogen en de economische veiligheid van Europa te versterken.
De wet vormt een aanvulling op het op 16 december 2025 aangenomen automobielpakket, waarin de voorwaarden “Made in EU” worden gedefinieerd om te profiteren van de flexibiliteit in het kader van de CO2-normen voor auto's en bestelwagens en het superkrediet voor kleine betaalbare elektrische auto's, alsook de voorwaarden om in aanmerking te komen voor financiële steun voor de vergroening van bedrijfsvloten.
Wat zijn de verwachte voordelen?
De IAA zal naar verwachting een aanzienlijke toegevoegde waarde en hoogwaardige banen voor de EU creëren. Maatregelen voor een koolstofarme vraag alleen al zouden tegen 2030 meer dan 600 miljoen EUR aan extra waarde kunnen genereren in de staal-, aluminium- en cementindustrie, en tot 10,5 miljard EUR in de hele waardeketen van de automobielsector. Het zal ook tienduizenden banen creëren, waaronder 85.000 in batterijprojecten en 58.000 in zonne-energieproductie, terwijl de bestaande banen in staal, aluminium en cement worden behouden terwijl deze sectoren overschakelen op schonere productie. De voorwaarden voor buitenlandse investeringen zullen ook lokale werkgelegenheid creëren en de algehele productiecapaciteit van de EU stimuleren.
Gedigitaliseerde vergunningen zullen leiden tot administratieve besparingen van maximaal 240 miljoen EUR voor alle be- en verwerkende industrieën in de EU.
In totaal zal de wet naar verwachting 30,58 miljoen ton koolstofdioxide besparen in de energie-intensieve industrieën (staal, cement en aluminium), batterijen en voertuigcomponenten. Door de vergunningsprocedures te stroomlijnen zal de uitvoering van decarbonisatieprojecten worden versneld, wat zal leiden tot een versneld tempo van broeikasgasreducties in een sector die goed is voor 22,5 % van de totale broeikasgasemissies in de EU.
Op welke sectoren is de Industrial Accelerator Act van toepassing?
De IAA heeft betrekking op de maakindustrie, met een focus op energie-intensieve industrieën, de waardeketen van de automobielsector en nettonultechnologieën die nodig zijn om de schone industriële transformatie mogelijk te maken en de veerkracht van de toeleveringsketen te waarborgen. Zo worden koolstofarme eisen ingevoerd voor het staal dat in de automobiel- en bouwsector wordt gebruikt, terwijl “Made in EU”- en koolstofarme eisen van toepassing zijn op het cement dat in de bouwsector wordt gebruikt en het aluminium dat in de automobiel- en bouwsector wordt gebruikt, wanneer er sprake is van overheidsopdrachten en andere vormen van overheidsinterventie. Voor nettonultechnologieën introduceert de wet “Made in EU”-vereisten voor batterijen, batterij-energieopslagsystemen (BESS), fotovoltaïsche zonne-energie, warmtepompen, windenergie, elektrolyse-installaties en nucleaire technologieën, wanneer deze onderworpen zijn aan bepaalde openbare aanbestedingsprocedures, veilingen en steunregelingen. Het introduceert ook “Made in EU”-bepalingen voor elektrische voertuigen (EV's) en onderdelen daarvan.
Waarom heeft de Commissie voor deze sectoren gekozen?
De IAA richt zich op sectoren die van strategisch belang zijn voor de economie van de EU en die momenteel te maken hebben met sterke concurrentiedruk en structurele druk: energie-intensieve industrieën (staal, cement, aluminium, chemicaliën), nettonultechnologieën en de productie van auto-onderdelen. Deze sectoren zijn essentiële katalysatoren van de schone transitie en van vitaal belang voor downstreamindustrieën zoals de bouw, mobiliteit, energiesystemen en defensie. Tegelijkertijd worden zij geconfronteerd met een dalende productie in Europa, tragere decarbonisatie-investeringen en toenemende mondiale concurrentie en marktverstoringen, zoals oneerlijke subsidies, op markten die zich steeds meer buiten de EU concentreren. De waardeketen van elke sector/technologie werd onderworpen aan een diepgaande analyse om te bepalen waar de EU werd geconfronteerd met strategische afhankelijkheden en structurele uitdagingen. In een later stadium werden maatregelen op de hoofdmarkten voorgesteld voor staal, cement en aluminium, om te beginnen, en chemische stoffen. Dit zijn de meest energie- en emissie-intensieve sectoren, alsook sectoren waarvoor de vraag zal toenemen als gevolg van de behoeften op het gebied van de groene transitie. In plaats van één uniforme drempel voor “Europese inhoud” toe te passen voor alle nettonultechnologieën, stemt de IAA de vereisten af op de specifieke structuur, maturiteit en afhankelijkheden van elke sector. Deze aanpak stelt de EU in staat het aandeel van in Europa vervaardigde componenten geleidelijk te verhogen waar dit het meest impactvol en realistisch is. Het doelgerichte ontwerp zorgt ervoor dat de interventie evenredig en gericht is waar zij de grootste veerkracht en economisch rendement kan opleveren.
Wat betekent "Made in EU" voor derde landen?
De Europese Unie blijft een van de meest open markten ter wereld en zet zich in voor het behoud van die openheid als een belangrijke bron van economische kracht en veerkracht. Het voorstel moedigt meer wederkerigheid aan door te voorzien in gelijke behandeling van overheidsopdrachten en andere vormen van overheidsinterventie voor landen die EU-bedrijven via handelsovereenkomsten toegang tot hun markten bieden. Ondernemingen uit deze landen zullen daarom een behandeling krijgen die gelijkwaardig is aan de inhoud van oorsprong uit de Unie. Daarom beperken “Made in EU”-vereisten de markttoegang of de keuze van de consument niet op ongerechtvaardigde wijze, maar zorgen zij ervoor dat het geld van de belastingbetaler ten goede komt aan Europese bedrijven en werknemers. Zij zijn op gerichte en evenredige wijze ontworpen om vraag in Europese strategische waardeketens te creëren, investeerders zekerheid te bieden, kritieke afhankelijkheden te vermijden en er tegelijkertijd voor te zorgen dat de EU haar verbintenissen ten aanzien van internationale partners nakomt en onder eerlijke voorwaarden open blijft staan voor internationale handel en investeringen.
Wat stelt de wet voor op het gebied van vergunningen? Wat zijn Industrial Accelerator Areas en welke voordelen brengen ze met zich mee?
De IAA stelt voor de vergunningsprocedures voor industriële productieprojecten volledig te digitaliseren, duidelijke termijnen in te voeren en voor bepaalde projecten, zoals energie-intensieve decarbonisatie van de industrie of projecten in industriële acceleratiegebieden, snellere goedkeuring van tussenstappen mogelijk te maken wanneer de autoriteiten niet binnen de vastgestelde termijnen reageren. Specifieke centrale contactpunten en maximale termijnen van 18 maanden voor specifieke projecten zullen de investeringen van energie-intensieve industrieën in het koolstofvrij maken van de EU versnellen.
Deze maatregelen zijn bedoeld om beleggers meer duidelijkheid, voorspelbaarheid en rechtszekerheid te bieden. Door administratieve vertragingen te verminderen en transparante, traceerbare processen te waarborgen, verlaagt de IAA het investeringsrisico en versnelt zij de uitrol van projecten.
De lidstaten wijzen industriële acceleratiegebieden aan om de oprichting van strategische productieclusters aan te moedigen. Projecten in deze gebieden profiteren van snellere vergunningen, betere coördinatie en betere toegang tot ecosystemen voor infrastructuur, financiering en vaardigheden. Het doel is concurrerende industriële hubs te creëren die investeringen aantrekken, decarbonisatie vergemakkelijken en de veerkracht van de toeleveringsketen versterken.
Wat zijn de gevolgen voor investeerders/ondernemingen van buiten de EU die in de EU willen investeren?
De EU blijft openstaan voor buitenlandse directe investeringen (BDI). De IAA stelt echter voorwaarden voor buitenlandse investeringen van meer dan € 100 miljoen door bedrijven uit landen die meer dan 40% van de wereldwijde productiecapaciteit in elektrische voertuigen, batterijen, zonne-energie en kritieke grondstoffen bezitten. De voorwaarden zijn onder meer een meerderheidsbelang in de EU, technologieoverdracht, integratie in de waardeketens van de EU en het scheppen van banen.
Deze maatregelen vormen een aanvulling op het bestaande screeningkader voor buitenlandse directe investeringen (BDI) van de EU. Terwijl de screening van BDI gericht is op nationale veiligheidsrisico's, gaat de IAA in op de economische gevolgen van grote investeringen voor de werking van de eengemaakte markt, zoals voorzieningszekerheid en toegevoegde waarde voor de Unie. Door gemeenschappelijke voorwaarden in alle lidstaten toe te passen, zal de IAA een zorgvuldig gekalibreerd evenwicht vinden door ervoor te zorgen dat strategische buitenlandse investeringen bijdragen tot het concurrentievermogen, de veerkracht en de industriële transformatie van Europa, en tegelijkertijd versnippering voorkomen.
Hoe reageert de Industrial Accelerator Act op het Draghi-rapport?
De IAA brengt het Draghi-verslag in actie door gerichte door de EU gemaakte en koolstofarme inhoudsvereisten voor te stellen om de vraag naar nettonultechnologie en koolstofarme industriële producten in de EU te creëren met behulp van overheidsopdrachten, overheidsregelingen en veilingfinanciering. Daarbij fungeert het als een “verzekeringsbeleid” om ervoor te zorgen dat de EU onafhankelijker wordt op strategische economische gebieden waar aanzienlijke investeringen nodig zijn.
Voor meer informatie