Verklaring van uitvoerend vicevoorzitter Mînzatu over een voorstel voor een Europese dag ter herdenking van slachtoffers van arbeidsongevallen in de aanloop naar de 70-jarige herdenking van de tragedie van Marcinelle

Zeventig jaar geleden, op 8 augustus 1956, stierven 262 arbeiders van 12 nationaliteiten, waarvan vele uit Italië, bij een brand in de kolenmijn Bois du Cazier in Marcinelle, België. De meesten waren naar België gekomen op zoek naar werk en een betere toekomst. Ze zijn nooit meer thuisgekomen.

Iedereen die naar het werk gaat, moet veilig naar huis terugkeren. Dat is de meest fundamentele verplichting die we aan de werknemers verschuldigd zijn. Het is niet veranderd sinds het ongeval met Marcinelle, en het is ook niet onze verantwoordelijkheid om het te handhaven.

Daarom hebben wij, naar aanleiding van oproepen van het Europees Parlement en verschillende lidstaten, voorgesteld om een jaarlijkse Europese dag ter herdenking van slachtoffers van arbeidsongevallen in het leven te roepen. Deze wordt jaarlijks gehouden op 8 augustus.

Deze dag zal niet alleen gewijd zijn aan de herdenking van de slachtoffers van de ramp in Marcinelle en andere tragische arbeidsongevallen. Het zal een jaarlijkse gelegenheid zijn om de inzet van Europa voor preventie te hernieuwen en onze ambitie te bevestigen om werkgerelateerde ongevallen en sterfgevallen uit te bannen, in elke sector en in elke lidstaat.

Ondanks de vooruitgang die is geboekt om het aantal dodelijke slachtoffers op het werk terug te dringen, komen elk jaar in de Europese Unie meer dan 3 000 werknemers om het leven bij arbeidsongevallen en sterven er naar schatting meer dan 170.000 aan werkgerelateerde ziekten. Veilige en gezonde arbeidsomstandigheden zijn een belangrijk aandachtspunt. Zij zijn verankerd in het Verdrag betreffende de Europese Unie en in de Europese pijler van sociale rechten en vormen de kern van wat een eerlijk, concurrerend en sociaal Europa moet opleveren.

In het strategisch kader van de EU worden de belangrijkste uitdagingen en strategische doelstellingen voor gezondheid en veiligheid op het werk vastgesteld en worden acties en instrumenten voorgesteld om deze de komende jaren aan te pakken. Het richt zich op het anticiperen op en beheren van veranderingen in de nieuwe arbeidswereld en het waarborgen van veilige en gezonde werkplekken tijdens de digitale, groene en demografische transities. Het strategisch kader bevordert ook een “vision zero”-benadering om werkgerelateerde sterfgevallen in de EU uit te bannen en geeft prioriteit aan de actualisering van de EU-regels inzake gevaarlijke chemische stoffen ter bestrijding van kanker, voortplantings- en ademhalingsziekten. Voorts wordt aandacht besteed aan het versterken van de paraatheid voor mogelijke toekomstige gezondheidsbedreigingen.

Ik hoop dat de lidstaten, de sociale partners en de burgers zich bij ons aansluiten om deze dag vorm te geven aan wat het zou moeten zijn: een blijvende herdenkingsdaad en een hernieuwde belofte aan alle werknemers in Europa.