Toespraak over de Staat van de Unie 2026 door voorzitter Von der Leyen

De originele versie van de toespraak is hier te vinden.

 

Het gesproken woord geldt.

 

Voorzitter Metsola,

Premier Carney,

Geachte leden van het Parlement,

“It was the best of times, it was the worst of times,” – “Het was de beste der tijden, het was de slechtste der tijden”. Zo beschrijft Charles Dickens Europa ten tijde van de Franse Revolutie. En het is ook een passende beschrijving van de wereld waarin wij leven. Het tempo van de veranderingen is ongelooflijk. De uitdagingen zijn uitzonderlijk. Dus als ik vandaag naar Europa kijk, zie ik dit: onze Unie staat er sterker voor dan ooit tevoren. Onze Unie lijkt er soms ook onzekerder voor te staan dan ooit tevoren.

Deze twee stellingen kunnen tegenstrijdig lijken, maar ze zijn allebei waar. En ze schetsen een beeld van deze uitzonderlijke tijden. Dit complexe tijdperk vol grote mogelijkheden en grote gevaren, waarin alle landen hun weg proberen te vinden.

In deze wereld heeft Europa ervoor gekozen om zijn eigen pad te bewandelen. En er ontstaat nu een sterker, onafhankelijk Europa.

Dit is een Europa dat zijn welvaart veiligstelt. Dat zich losmaakt van zijn toxische afhankelijkheid van Russische fossiele brandstoffen. Dat de grootste handelsmacht op aarde is geworden. Dat zijn industriebeleid verandert en tegelijkertijd ons unieke sociale model behoudt.

Dit is een Europa dat beter in staat is zichzelf te verdedigen dan ooit tevoren. Dat zijn aanpak om onze eigen landen te beschermen ingrijpend heeft veranderd. Dat zijn defensie-uitgaven alleen al de afgelopen vijf jaar met bijna 80 % heeft verhoogd.

Dit is een Europa dat voor een ander opkomt. Bijvoorbeeld door Oekraïne te steunen in de strijd voor zijn toekomst en voor onze vrijheid. Of door op te komen voor Groenland toen het werd bedreigd. Of wanneer drones, hybride aanvallen of desinformatie onze democratieën als doelwit nemen.

Dit alles bewijst één ding. Dat Europa er is voor de Europeanen. En dat in de koele, broze wereld van vandaag alleen Europa de Europeanen echte soevereiniteit kan bieden.

En daarom, geachte leden van het Parlement, is dit een Europa waar we zo trots op kunnen zijn.

 

Tegelijkertijd weten we allemaal met welke dreigingen we worden geconfronteerd. Nu oude veronderstellingen en relaties zijn verbrokkeld, hebben we te maken met een openlijk vijandige wereld. Op ons continent woedt een territoriale aanvalsoorlog, en niet ver van ons vandaan zijn er nog meer oorlogen uitgebroken. Een strijd om industriële capaciteit beïnvloedt de wereldwijde concurrentie. En een narratieve strijd probeert het vertrouwen in Europa te verzwakken, onze democratieën lam te leggen.

Maar de zorgen van de mensen houden niet alleen verband met deze grote, mondiale dreigingen. De gevolgen van de vele crises zijn voelbaar voor veel Europese gezinnen, niet in de laatste plaats in de kosten van het levensonderhoud of van huisvesting. De duizelingwekkende snelheid van de veranderingen en technologie heeft gevolgen voor onze banen, onze bestaansmiddelen en onze samenleving. En ook ingrijpende gevolgen voor onze democratie en ons discours.

We zien dit in de opkomst van het extreme, het verdwijnen van nuances – zelfs in de manier waarop we ons tot anderen verhouden.

Deze reële zorgen worden als wapen gebruikt om een wig tussen ons te drijven. Soms van buitenaf, en maar al te vaak ook van binnenuit. Maar ons pad is duidelijk: bouwen aan een onafhankelijk Europa dat actie kan ondernemen. Niets kan ons daarvan afleiden. Want in deze wereld moet het lot van Europa in handen van de Europeanen blijven.

Onze keuze is dus duidelijk. Willen we een sterk en onafhankelijk Europa dat opkomt voor zijn waarden in deze wereld? Of laten we ons tegenhouden door verdeeldheid en afhankelijkheden? Willen we ons scharen achter onze Europese gedachte dat we samen onze eigen toekomst kunnen bepalen? Of laten we onze democratieën ondermijnen door handlangers en marionetten van autoritaire regimes?

Of het nu gaat om ultranationalisten of anti-Europeanen, of het nu gaat om Russische inmenging of desinformatie: ze hebben misschien verschillende namen, maar wel hetzelfde doel. Zij verachten onze waarden en willen onze Europese eenheid versplinteren. Laten we dus niet alleen hiertegen terugvechten, maar laten we ook samen strijden voor onze Europese gedachte.

 

Geachte leden van het Parlement,

Onze economie heeft de gevolgen van de oorlogen in het Midden-Oosten beter doorstaan dan verwacht. En de werkloosheid bevindt zich op een bijna ongekend laag niveau. Maar de druk die het gevolg is van de hogere energieprijzen en financieringskosten raakt mensen en bedrijven.

Er zullen duidelijke budgettaire keuzes moeten worden gemaakt om de houdbaarheid van de begroting te waarborgen en tegelijkertijd de investeringen te beschermen. Het aanzwengelen van de Europese economie is dus onze belangrijkste prioriteit.

We hebben een enorme markt, een industrie en diensten van wereldklasse, een grote hoeveelheid spaargeld en een van 's werelds belangrijkste valuta's. Toch blijven we ons kapitaal, onze netwerken en onze koopkracht versnipperen.

Daarom hebben we bij ons aantreden een gedurfd plan opgesteld. Namelijk om een economie op te bouwen waarin innovatie en energie over de grenzen heen bewegen. Waarin bedrijven in heel Europa concurreren en groeien, en spaargeld onze toekomst financiert. Dit is de logica van het rapport-Draghi en het rapport-Letta. En samen boeken we resultaten. Maar we moeten sneller zijn – alle instellingen.

We hebben nu een politiek akkoord bereikt over de routekaart “Eén Europa, één markt”. En samen kunnen en moeten we deze historische hervorming van de eengemaakte markt voor het einde van volgend jaar voltooien.

In de huidige economie is snelheid van essentieel belang. Een vergunning of een formulier, een netaansluiting of een financieringsbesluit. Dit kan allemaal bepalend zijn voor waar een investering wordt gedaan. Waar banen worden gecreëerd. We moeten veel sneller te werk gaan. Daarom zullen we voorstellen doen om de vergunningverlening verder te versnellen.

Wanneer projecten in het strategische belang van Europa zijn, moeten we er veel meer vaart achter zetten. En wanneer de administratieve lasten het bedrijfsleven en kmo's afremmen, moeten we daar ook iets aan doen.

U weet dat onze 12 omnibusvoorstellen de administratieve lasten met ongeveer €17 miljard per jaar verminderen. Vereenvoudiging kan echter geen eenrichtingsverkeer zijn. Op alle niveaus moet hier moeite in worden gestoken. We spreken al lange tijd over de gevaren van overregulering.

 

Geachte leden van het Parlement,

Ja, we doen op Europees niveau ons best om de administratieve lasten te verminderen. Maar nu denk ik dat het tijd is voor de lidstaten om meer inspanningen te leveren. Als we vereenvoudiging serieus nemen, hebben we ook een pact tegen overregulering nodig.

 

Geachte leden van het Parlement,

Europa kan geen industriële grootmacht blijven als de energieprijzen structureel te hoog zijn.

Toen Rusland het gas afsloot, sloegen we terug. We hebben nu meer verscheidenheid in onze bevoorrading. En we hebben geïnvesteerd in onze eigen schone energie – hernieuwbare energie en kernenergie.

Maar toen werd de Straat van Hormuz gesloten. En opnieuw hebben we de tol moeten betalen voor onze algemene afhankelijkheid van ingevoerde fossiele brandstoffen. Sinds het begin van het conflict hebben ingevoerde fossiele brandstoffen ons €90 miljard extra gekost, zonder dat we één extra molecuul energie hebben ontvangen.

We moeten dus nog meer inzetten op onze eigen betaalbare schone energie. Of het nu gaat om hernieuwbare energiebronnen en kernenergie, of om biomethaan en andere manieren die technologisch neutraal zijn. Maar ze moeten ons onafhankelijker maken.

Voor deze onafhankelijkheid moeten we Europa elektrificeren. Ons doel is het aandeel van elektriciteit uiterlijk in 2040 te verdubbelen. Daarmee zou Europa zijn rekening voor de invoer van fossiele brandstoffen met €260 miljard per jaar kunnen verlagen. Maar we moeten er ook voor zorgen dat de elektriciteit die we opwekken, beschikbaar is.

Vorig jaar hebben we meer dan 80 gigawatt aan hernieuwbare capaciteit geïnstalleerd. Maar nog zes keer zoveel capaciteit moet nog worden aangesloten. Daarom hebben we het pakket Europese netten zo dringend nodig.

We moeten sneller investeren. Zorgen voor snellere netaansluitingen. Opslag ontwikkelen. Kortom, laten we Europa een elektrische toekomst geven.

 

Geachte leden van het Parlement,

We kunnen de energieprijzen verlagen, meer investeren en innoveren, en onze economieën hervormen. Dit alles leidt echter niet tot de gewenste resultaten als onze bedrijven niet op een gelijk speelveld concurreren.

Ons handelstekort met China bedraagt nu €1 miljard – per dag. Het heeft een kantelpunt bereikt. Sommigen zeggen dat de tweede “China-schok” nadert. Maar die is al aan de gang. Dat blijkt in onze gemeenschappen en in fabrieken in de hele Unie. De schok leidt tot de-industrialisering in het industriële hart van Europa. Dit is onhoudbaar.

Daarom voeren we een dialoog met China om onze handel weer in evenwicht te brengen. Maar deze dialoog moet nu tot resultaten leiden. De zwakkere binnenlandse vraag van China betekent dat het land ook onze Europese markt nodig heeft. Daarom is het in ons beider belang om samen oplossingen te vinden.

Laat me duidelijk zijn: we zullen alle instrumenten waarover we beschikken, gebruiken om onze betrekkingen weer in evenwicht te brengen. Woorden zijn goed, maar daden zijn beter.

En er is nog een ander punt. We hebben nog steeds te veel gevaarlijke afhankelijkheden. We zijn voor veel kritieke grondstoffen voor meer dan 80 % afhankelijk van China. Voor sommige zeldzame aardmetalen is dat 90 %. We hebben veel gedaan, maar we zijn niet de enigen die proberen te diversifiëren. We moeten dringend onze reserves aankopen en opbouwen.

Geen enkel land kan dit alleen doen. We moeten dus anders gaan denken. Daarom zullen we een nieuwe Europese corporatie voor kritieke grondstoffen oprichten. Deze zal ons helpen bij het verkrijgen en opslaan van wat we nodig hebben voor elektrische auto's, chips en batterijen, schone technologie en defensie. En nog veel meer.

Niet alleen onze industrie is hiervan afhankelijk, maar ook onze onafhankelijkheid en veiligheid.

Dit brengt mij bij mijn volgende punt, over financiering. Laat er geen misverstanden over bestaan: onze begroting gaat over onze toekomst. En elke moderne begroting heeft nieuwe eigen middelen nodig.

We moeten zorgen dat onze bedrijven investeringen kunnen aantrekken en kunnen groeien. Daarom zijn onze inspanningen voor de spaar- en investeringsunie zo belangrijk. De ontwikkeling van kapitaalmarkten vergt echter tijd. En de behoeften van onze bedrijven zijn dringend. Ons bankwezen moet gebouwd zijn voor groei, niet alleen voor stabiliteit.

Daarom zullen we een nieuw bankenpakket voorstellen dat gericht is op vereenvoudiging en het aanpakken van versnippering. We weten dat er vraag is naar kapitaal. Maar we hebben meer capaciteit en meer risicobereidheid nodig.

Onze deeptech-start-ups liggen op koers om in 2026 recordinvesteringen in durfkapitaal aan te trekken. Daarom heb ik vorig jaar een nieuw Scaleup Europe-fonds aangekondigd.

Inmiddels zijn de eerste investeringen gedaan in bedrijven zoals ICEYE. ICEYE is opgericht door twee jonge Europeanen: Rafał uit Polen en Pekka uit Finland. Ze ontmoetten elkaar ongeveer 15 jaar geleden tijdens hun Erasmus-uitwisseling. Samen richtten zij een technologische start-up op. Ze werkten hun idee in verband met satellietbeelden uit. Ze ontvingen Horizon-financiering. Ze bewezen dat hun technologie werkt. Ze groeiden dankzij particuliere investeringen. En vandaag zijn zij een van 's werelds toonaangevende bedrijven op het gebied van ruimtevaarttechnologie, met kantoren in Finland, Polen, Spanje en Griekenland.

Het verhaal van ICEYE laat zien dat Europa de thuisbasis van innovatie is. En dat we de ondernemingsgeest van Europa nieuw leven kunnen inblazen.

Het is dan ook erg fijn dat de oprichters hier vandaag bij ons zijn. Laten we Rafał en Pekka samen welkom heten. Jullie zijn een echt Europees succesverhaal.

 

Geachte leden van het Parlement,

Dit zijn de economische fundamenten van Europa. Maar onze toekomstige welvaart en veiligheid zullen sterk afhangen van onze reactie op de kantelpunten van onze tijd: klimaatverandering en AI.

Wat klimaatverandering betreft, was deze zomer de zomer van de waarheid. Nagenoeg geen enkel deel van ons continent werd gespaard. In de Belgische Hoge Venen werd een eeuwenoud veengebied in de as gelegd.

Van de bergen van Ierland tot de eilanden van Griekenland en Kroatië, overal waren er vernietigende vlammen. In de Alpen trekken oude gletsjers elke dag verder terug. Dit alles heeft een verwoestend effect: 660 000 hectare brandde af. Ongeveer 12 miljoen ton gewassen ging verloren.

Belangrijke rivieren zoals de Donau, de Rijn en de Garonne verdwijnen voor onze ogen.

Tijdens de hittegolven waren er 35 000 extra sterfgevallen. In verzorgingstehuizen en ziekenhuizen werd het zo warm dat het gevaarlijk werd. En dit alles is slechts een voorproefje.

Dit was de warmste zomer tot nu toe, maar het zal wellicht nog de koelste van de komende jaren zijn.

De wetenschap is duidelijk. Europa warmt twee keer zo snel op als de rest van de wereld. De transitie is natuurlijk complex. En we zullen ons moeten aanpassen en gaandeweg moeten leren.

Maar er is geen twijfel over mogelijk: Europa kan, moet en zal op koers blijven om zijn klimaatdoelstellingen te halen.

 

Geachte leden van het Parlement,

Het gaat hier niet om of mitigatie of adaptatie. We hebben beide nodig. En zij moeten elkaar versterken. Dit is de enige manier om klimaatbestendig te worden. Maar we moeten de inspanningen voor onze paraatheid drastisch opvoeren.

We zullen volgende maand een nieuw kader voor klimaatbestendigheid presenteren. We zullen 100 erg kwetsbare gebieden in Europa aanwijzen. We zullen de risico's beoordelen en bekijken op welk niveau ze moeten worden beheerd.

Zo komen we tot een maatschappijbrede aanpak, tot op lokaal niveau, waar adaptatie het belangrijkst is. Het kader moet van Europa een voortrekker maken op het gebied van adaptatietechnologieën – een enorme opkomende markt.

Of het nu gaat om droogtebestendige gewassen, overstromingspreventie of energie-efficiënte koeling, Europa is al een koploper. En we moeten deze markt veroveren.

Momenteel wordt slechts ongeveer 25 % van de verliezen als gevolg van rampen in Europa gedekt door een particuliere verzekering. Dit betekent dat het al te vaak de nationale begrotingen zijn die uiteindelijk de schade vergoeden.

We moeten actie ondernemen om deze kloof te dichten. Daarom zal de Commissie een alliantie voor klimaatverzekeringen oprichten.

 

Geachte leden van het Parlement,

We willen geen herhaling van deze zomer. Daarom zullen we binnenkort ook een Europees hittegolfplan presenteren. We hebben betere systemen voor vroegtijdige waarschuwing nodig en onze gezondheidszorg moet paraat staan. We moeten onze steden aanpassen en koelen. En we moeten de meest kwetsbaren ondersteunen.

Een tweede punt is de water- en voedselzekerheid.

We kennen de risico's van waterschaarste voor onze landbouwers, energievoorziening en toeleveringsketens. En toch gaat in onze Europese leidingen per vier liter water bijna één liter verloren. Vooral door lekkage. Wat een verspilling. Daarom zullen we een nieuw Europees waterinitiatief voorstellen. Omdat water kostbaar is, voor onze industrie en voor onze voedselzekerheid.

Gewassen hebben water nodig om te groeien, vee heeft het nodig om te overleven. Volledige oogsten hangen af van water. Daarom zullen wij voorstellen doen om het risicobeheer te verbeteren en de verzekeringskloof aan te pakken.

Eens te meer hebben de Europese landbouwers het hoofd moeten bieden aan de uitdaging die deze eindeloze zomer vormde.

 

Geachte leden van het Parlement,

De Europese landbouwers zijn de beste ter wereld. En we zullen hen bij elke stap ondersteunen.

Het volgende punt betreft natuurbranden. Ze worden intenser, komen vaker voor en zijn ook meer verspreid.

Ik ben zo trots op de reactie van Europa. Op onze Europese hulpmiddelen die over het hele continent zijn ingezet. Maar het is duidelijk dat we groter moeten denken. En sneller moeten leren.

Daarom hebben we een aantal van Europa's meest ervaren brandweerlieden en hulpverleners gevraagd de leiding te nemen. Zij zullen alle aspecten van paraatheid en preventie onder de loep nemen, van civiel-militaire coördinatie tot de behoefte aan nieuwe capaciteiten. En ik heb hen gevraagd voorstellen te doen, onder meer voor een toekomstige Europese brandbestrijdingsvloot.

Alleen al dit jaar hebben onze hulpverleners ontelbare levens en huizen gered. Ik zou hier een verhaal willen vertellen over één van hen. Het is het verhaal van een Deense piloot, Rune Kyndal.

Zijn passie voor vliegen bracht hem over de hele wereld. Hij vestigde zich in Terrace, een kleine Canadese stad. Hij werd een van de meest ervaren burgerpiloten van het land. Maar Rune wilde zijn talent ten dienste stellen van een hoger doel Daarom keerde hij terug naar Europa om bosbranden op ons continent te helpen bestrijden.

In juli heeft hij veel geslaagde missies in Griekenland uitgevoerd. Daarna zou hij van een welverdiende pauze gaan genieten. Maar de crisis was op zijn hoogtepunt. En dus besloot Rune te blijven.

Enkele dagen later was hij samen met de verbindingsfunctionaris voor de brandweer betrokken bij een tragisch ongeval.

Zowel Rune als de functionaris kwamen om. Ze stierven als helden.

De moeder en broers van Rune zijn vandaag onze bijzondere gasten.

 

Beste Margit, beste Tue, beste Kaare,

we zijn vereerd jullie te mogen ontvangen. Rune gaf zijn leven om anderen te redden. Vandaag is heel Europa hem dank verschuldigd.

 

Geachte leden van het Parlement,

Het tweede kantelpunt van onze tijd is artificiële intelligentie.

AI wordt snel een fundamentele laag waarop onze economie en veiligheid worden gebouwd. Het standpunt van Europa is helder. We willen AI optimaal gebruiken om onze samenleving, onze levenskwaliteit en onze productiviteit te verbeteren.

Ik ben optimistisch dat AI de mensheid ten goede kan komen – als we het goed aanpakken. Maar net als elke andere krachtige nieuwe technologie brengt AI zowel mogelijkheden als risico's met zich mee. Als we deze risico's niet aanpakken, zullen we nooit de mogelijkheden van AI kunnen ontsluiten.

Naarmate de verst ontwikkelde modellen meer en meer kunnen, worden ook de risico's duidelijker zichtbaar.

Modellen die momenteel worden ontwikkeld, zullen hacking mogelijk maken op een niveau dat we nooit voor mogelijk hadden gehouden. Tegenstanders die de wereld heel anders zien dan wij, zullen er binnenkort over beschikken.

Tegelijkertijd worden de gevaren van zelfverbeterende modellen ook steeds duidelijker.

Incidenten waarbij AI-agents ontsnapten of kwaadaardige codes invoerden, zijn slechts een fractie van wat zou kunnen gebeuren. Na het HuggingFace-incident sloegen ontwikkelaars alarm. En CEO's van de meest geavanceerde bedrijven vertellen ons dat het tijd is om de recursieve modellen af te remmen. Het tempo van de vorderingen te bepalen.

Als de mensen die de technologie ontwikkelen hier duidelijk over zijn, moeten we dat ook zijn. De AI-verordening is uiteraard een cruciaal onderdeel om waarborgen in te bouwen. Zo zit Europa aan het stuur bij de mondiale inspanningen om dit probleem aan te pakken.

Daarom zullen we samen met onze gelijkgestemde partners, zoals Canada, het Verenigd Koninkrijk en anderen, onze inspanningen opvoeren. We willen samenwerken op het gebied van modelevaluatie, verificatie, vroegtijdige waarschuwing, AI-beveiliging en nog veel meer.

En ik zal de belangrijkste ontwikkelaars uitnodigen voor een discussie over de wijze waarop we de huidige inspanningen van de industrie om het tempo van de vorderingen te bepalen, kunnen ondersteunen.

 

Geachte leden van het Parlement,

Het is ook waar dat Europa zijn eigen capaciteit nodig zal hebben, met name om onze nationale veiligheid te beschermen.

We moeten in de race blijven, omdat dit van cruciaal belang is voor onze onafhankelijkheid. Daarom moeten we onze computercapaciteit enorm vergroten. We zullen onze ideeën uiteenzetten over hoe we dit op een schone en efficiënte manier kunnen bereiken.

We zullen ook nieuwe manieren ontwikkelen om publieke en particuliere middelen te gebruiken om te investeren in de meest veelbelovende Europese start-ups en bedrijven.

 

Geachte leden van het Parlement,

Door de risico's van AI te beperken, kunnen we de voordelen ervan maximaliseren. We hebben al veel gedaan. Bijvoorbeeld met betrekking tot gigafabrieken en technologische soevereiniteit. Maar het volgende deel van deze race gaat niet alleen over baanbrekende modellen. Het is net als bij de drukpers lang geleden. Die werd uitgevonden door een Duitse uitvinder, maar de techniek werd in heel West-Europa beheerst en toegepast.

We hoeven niet zelf grensverleggende technologie te ontwikkelen om er de grootste waarde aan te kunnen ontlenen. Cruciaal daarbij is de waarde te creëren die AI nog niet heeft opgeleverd. AI van het scherm naar de reële economie en samenleving te brengen. Naar de fabrieksvloer. Naar de operatiezalen. Naar de precisielandbouw. Naar onze energienetten. Voor zelfrijdende auto's. Voor defensie.

Daar zit de werkelijke waarde in verborgen. En daar heeft Europa grote voordelen. We hebben een industrie van wereldformaat die beschikt over data van topkwaliteit. Die data zijn een kostbare Europese schat. Dat is waarmee speciaal gebouwde industriële AI-modellen kunnen worden gevoed.

Laat me u een voorbeeld geven uit het leven van alledag. Borstkankerscreening – een thema waarover velen van u onvermoeibaar campagne hebben gevoerd. Mammografieën doen sterftecijfers met rond 30-40 % dalen bij vrouwen die de screening laten uitvoeren. Opsporing in een vroeg stadium is van cruciaal belang. Hier kan AI een rol spelen.

AI-ondersteunde mammografieën kunnen sneller en meer vormen van kanker opsporen bij de screening. En daardoor kunnen meer vrouwen blijven leven. We hebben AI dus nodig in de zorg. Maar ook hier moeten we gaan voor een Europese aanpak.

Wil ik dat mijn arts onmiddellijke AI-toegang heeft tot alle data die nodig zijn om de beste diagnose te stellen of de beste behandeling te kiezen? Ja, uiteraard. Maar wil ik dat mijn arts een robot is, die hulp krijgt van AI? Nee, natuurlijk niet. Ik wil niet dat een robot me vertelt of ik kanker heb of niet.

Het punt is dat AI onze artsen moet ondersteunen in hun werk. Niet dat ze hen vervangt.

Dit is maar één voorbeeld. We kijken nu vooral naar vijf van de bedrijfstakken met de hoogste toegevoegde waarde waar industriële AI het grootste potentieel biedt en we de data hebben: gezondheidszorg, vervoer, agrovoedingsindustrie, geavanceerde fabricage, en defensie en ruimtevaart.

In november zullen we voor deze sectoren met baanbrekende initiatieven komen.

We zullen lidstaten, leden van het Europees Parlement, het bedrijfsleven en ondernemers uitnodigen om zich bij dit ambitieuze Europese project aan te sluiten.

Onze aanpak is duidelijk. We willen AI. We willen AI om op een meer verantwoorde wijze meer waarde te creëren. En tegen een lagere kostprijs en met minder energieverbruik. Maar vooral willen we AI gestuurd door de mens.

 

Geachte leden van het Parlement,

Dit is onze Europese benadering.

Veel van de risico's van AI hebben ook gevolgen voor onze sociale markteconomie. Sommigen zullen met AI repetitieve taken sneller kunnen uitvoeren, zodat ze hun vaardigheden beter kunnen inzetten. Maar het is ook duidelijk dat deze voordelen ongelijk verdeeld zijn over vaardigheden, generaties en regio's.

Kijk maar naar jongeren en de barrières waar ze tegen aankijken, alleen maar om hun eerste baan te vinden.

Onze respons moet gelijke tred houden. Van onderwijs tot banen, AI moet helpen vaardigheden te ontwikkelen, de kwaliteit van banen te verbeteren en werkenden een eerlijke kans te bieden.

Daarom hebben we onze wetgeving voor hoogwaardige banen nodig. En die zal er vóór het einde van het jaar liggen.

 

Geachte leden van het Parlement,

Volgend jaar vieren we de tiende verjaardag van onze Europese pijler van sociale rechten. En dat is een die belofte die we verder zullen blijven waarmaken.

We zullen investeren in onze regio's, zodat iedereen het recht heeft om te blijven. We zullen met een Europese Care Deal komen die een antwoord moet bieden op de uitdagingen die uitgaan van de demografische verschuivingen in onze samenlevingen.

We hebben net een voorstel gedaan voor de allereerste verordening betaalbaar wonen ooit die kortetermijnverhuur en speculatie op de woningmarkt moet tegengaan.

Omdat, geachte leden van het Parlement, in de regio blijven geen voorrecht is. Zorg is geen voorrecht. Wonen is geen voorrecht. Het zijn rechten.

Toen we tien jaar geleden deze pijler van sociale rechten hebben afgekondigd, zag de wereld er anders uit. Onze samenleving is veranderd. Vaak ten goede, maar vaak ook niet.

Vandaag worden onze basiswaarden aangevochten. Sommige mensen willen zelfs vrouwenrechten terugdraaien. Om ons dus terug te sturen naar een periode waarin vrouwen tweederangsburgers waren.

We hebben zo hard gevochten voor gelijke behandeling, gelijke kansen en gelijk loon.

Kijk maar rond in deze zaal. Per slot van rekening zijn we hier met velen: voorzitters, vicevoorzitters, fractieleiders, commissarissen, parlementsleden, medewerkers en bodes.

Laat me dus klaar en duidelijk zijn voor al wie dit moet horen: vrouwen zijn hier en blijven hier. We zullen onze rechten verdedigen. En we zullen blijven opkomen voor onze waarden, elke dag opnieuw.

Daarom zullen we, samen met mijn goede vriend António Costa, een top organiseren om de blijvende beginselen van onze sociale pijler te verdedigen.

Tijden veranderen misschien, technologieën veranderen misschien, maar onze waarden niet. In Europa zullen mensen altijd op de eerste plaats komen.

 

Geachte leden van het Parlement,

In dit tijdperk van kantelpunten zullen onze voorspoed en veiligheid niet alleen bij ons worden opgebouwd.

Dit jaar hebben we vrijhandelsakkoorden ondertekend met India, de Mercosur, Mexico, Australië en Indonesië.

We hebben nu handelsdeals met meer dan 80 landen – meer dan wie ook ter wereld. En bedrijven vragen ons meer te doen.

Ik kan vandaag een nieuw internationaal connectiviteitsproject aankondigen. Dit zal de zuidelijke Kaukasus en Centraal-Azië rechtstreeks met de Europese markt verbinden, wat we de Middle Corridor noemen.

Via de Global Gateway willen we tot €12 miljard aan publieke en private investeringen aantrekken. Ons doel is om uiterlijk in 2030 routes te diversifiëren, handelsstromen te verdrievoudigen en de doorlooptijd voor vracht fors te verminderen.

Om dit te verwezenlijken zullen we samen met de Bulgaarse eerste minister een top voor regionale connectiviteit organiseren.

 

Geachte leden van het Parlement,

Deze partnerschappen zijn een strategische keuze voor Europa. Maar ze zijn ook een reactie op de barsten in het internationale op regels gebaseerde systeem.

Sommigen denken dat het antwoord is om alleen op te trekken. Maar dit is voor ons geen optie. Europa zal steeds het voortouw nemen wanneer het erop aankomt om het op regels gebaseerde systeem te verdedigen. Maar we kunnen ons niet langer op dit systeem verlaten als de enige weg om onze belangen veilig te stellen. Of denken dat de regels van dit systeem ons zullen beschermen tegen de complexe dreigingen waarmee we te maken hebben.

In deze nieuwe wereld moeten we dringend een nieuwe kijk ontwikkelen op onze partnerschappen. En wereldwijde coalities smeden voor onze weerbaarheid en democratieën.

En ook hier kan alleen Europa – met zijn omvang en macht – het voortouw nemen.

Daarom heb ik de Canadese premier Mark Carney uitgenodigd om hier vandaag aanwezig te zijn.

Mark, uw aanwezigheid hier is een symbool van de blijvende vriendschap tussen onze bevolking. Onze culturele, historische en persoonlijke banden zijn diep verweven in onze samenlevingen.

En dankzij CETA is onze goederenhandel in minder dan tien jaar tijd met 75 % toegenomen.

Dit laat de kracht zien van onze handelsakkoorden. We hebben dezelfde kijk op de wereld: van AI tot klimaatverandering, van het Noordpoolgebied tot geopolitiek. En we zijn eensgezind opgetreden: of het nu gaat om Oekraïne, defensie, grondstoffen of toeleveringsketens.

Maar bovenal, beste Mark, geloven Europa en Canada in de democratie.

We geloven dat macht niet toebehoort aan de sterkste, de rijkste of de luidst klinkende stem – maar aan ieder van ons. We geloven dat democratieën vrij moeten zijn om te kiezen met wie ze samenwerken.

Daarom bundelen we uit vrije wil onze krachten. We zullen de stap zetten van CETA naar een Alliantie voor de toekomst om een gemeenschappelijke ruimte voor welvaart en economische veiligheid te creëren. We zullen werken rond slimme productie. We zullen een technologiealliantie creëren. We zullen onze industriële basis voor defensie integreren. We zullen van het Noordpoolgebied een gezamenlijk vlaggenschipproject maken. We zullen werken rond energie, kritieke materialen en batterijen. Rond AI, quantum, cyber en economische veiligheid.

Dit partnerschap is niet tegen anderen gericht, maar dient onze gezamenlijke kracht.

Kortom, we willen de relatie met Canada tot het hoogst mogelijke niveau brengen.

 

Beste Mark,

Ik zei dat we onze partnerschappen dringend moeten omdenken. Daarom zou ik me samen met u willen inzetten om voor Canada de deur open te zetten, zodat Canada het eerste geassocieerde lid van de EU kan worden.

We delen één oceaan, één stel waarden, één kijk op de wereld. En nu zullen we ook onze gedeelde toekomst uitbouwen. Dank dat u hier wilde zijn.

 

Geachte leden van het Parlement,

Het Europese geloof in samenwerking werd altijd gedreven door vrede. Het is onze bestaansreden.

Vandaag wordt die vrede bedreigd. De Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne gaat onverminderd door. En de dreigingen op ons grondgebied nemen toe. Dat zagen we deze week nog in Denemarken, Litouwen en Polen. En de poging tot een droneaanval in Leipzig is daarvan een ander bewijs. We mogen er geen twijfel laten over bestaan wat dit was. Een aanval met militair materieel, uitgevoerd door Russische agenten op Europees grondgebied.

Een aanval niet alleen op één lidstaat – maar tegen onze hele Unie.

En, geachte Parlementsleden, dat zullen we niet toestaan.

We mogen ons geen illusies maken over wat er hier gebeurt: hybride dreigingen waarmee Europe te maken krijgt, zijn minder en minder hybride en minder en minder dreigingen.

Cyberaanvallen en sabotage, brandstichting en binnendringende drones. Ze nemen dagelijks toe. Naarmate het dreigingsniveau toeneemt, moet dus ook de Europese paraatheid toenemen.

Daarom zal ik, samen met de hoge vertegenwoordiger/vicevoorzitter, komen met een voorstel voor een nieuwe Europese veiligheidsstrategie.

We hebben nu al vele instrumenten. En we zijn bezig onze samenwerking met de NAVO te versterken. Maar onze doctrine, onze instellingen en onze besluitvorming hebben geen gelijke tred gehouden met de nieuwe realiteit.

Onze systemen zijn ontworpen voor een andere wereld. Ze draaien rond goedbedoelde pogingen om een consensus en een compromis te bereiken. Maar we moeten ons afvragen of ze nog wel geschikt zijn voor hun doel.

Zo heeft Europa bijvoorbeeld zijn eigen draaiboek tegen hybride dreigingen nodig. We moeten dringend consensus bereiken over hoe we op bepaalde incidenten reageren. Incidenten die weliswaar geen gewapende aanval zijn, maar wel een duidelijke bedreiging vormen voor onze nationale veiligheid. Met andere woorden, een mechanisme dat “artikel 4” van de NAVO flankeert.

Ik geloof dat het tijd is voor Europa's eigen artikel 4 – of een veiligheidsprotocol voor noodsituaties. Wanneer dit protocol door een lidstaat zou worden geactiveerd, zouden alle lidstaten bijeenkomen. Om een Europese reactie te coördineren. Om verdere escalatie af te schrikken. En om de impact te beperken.

En ik geloof dat we nog een stap verder moeten gaan.

Lange tijd hebben we gediscussieerd over een formule van leiders rond de veiligheid van ons continent. Met partners als Canada, Noorwegen, Oekraïne, het Verenigd Koninkrijk en andere betrokkenen.

Dit is vandaag nog dringender, gezien de aard en schaal van de risico's die spelen. Daarom zullen we onze ideeën formuleren om van een Europese Veiligheidsraad een realiteit te maken.

De urgentie is duidelijk.

 

Geachte leden van het Parlement,

Dit eensgezinde front is ook de drijvende kracht achter onze inspanningen op het gebied van Europese defensie.

De stijging van de defensie-uitgaven heeft geleid tot recordinvesteringen in onze militaire capaciteit en onze strijdkrachten.

Nieuwe gezamenlijke projecten komen van de grond. En we besteden meer binnen Europa dan ooit tevoren.

Grotere orders voor onze industrie, meer interoperabiliteit en meer schaalvoordelen. Nu moeten we die aanpak naar een hoger niveau tillen.

De oorlog in Oekraïne heeft ons laten zien hoe belangrijk strategische enablers zijn. Dit zijn de kritieke ondersteuningsmiddelen en slagkrachtversterkers waarvan elke geloofwaardige defensie afhankelijk is. Van lucht- en raketafweer tot strategisch vervoer en bijtanken in de lucht. Van ruimtevaart tot cyberspace.

Deze systemen zijn essentieel, en we hebben er meer van nodig. Alleen samen beschikt Europa over de schaal om dit te verwezenlijken.

Daarom kan ik een nieuw Europees instrument voor strategische enablers aankondigen, dat volledig afgestemd is op de NAVO. Want alleen een sterke en geloofwaardige Europese defensiehouding zal onze veiligheid garanderen.

En laat er geen ruimte zijn voor twijfel: Europa zal elke vierkante meter van zijn grondgebied verdedigen.

 

Geachte leden van het Parlement,

Wat dit betekent, is wat de mannen en vrouwen in Oekraïne ons elke dag laten zien.

We weten dat de komende winter zwaar zal zijn voor Oekraïne. Maar we weten ook dat Noord-Koreaanse raketten en Russische drones de geest van verzet van de Oekraïners niet kunnen breken. 

De Oekraïners vechten namelijk voor iets. Ze vechten voor het voortbestaan van hun staat, hun identiteit en hun vrijheid.

En ze vechten ook voor onze vrijheid en onze zelfbeschikking.

Het blijft onze taak Oekraïne zo goed mogelijk te ondersteunen.

Concreet betekent dit: we zullen Oekraïne ten eerste meer dan ooit steunen in de zwaarste winter van de oorlog. Samen met onze partners zullen we humanitaire hulp verlenen en de energie- en warmtevoorziening van Oekraïne versterken.

Ten tweede zullen we de luchtverdediging van Oekraïne versterken. De afgelopen week hebben we voor het eerst de aankoop van Amerikaanse Patriot-afweerraketten goedgekeurd. Deze moeten nu met spoed worden geleverd.

Maar we moeten ook onze gezamenlijke afhankelijkheid van één leverancier verminderen.

Daarom willen we samen met Oekraïne een goedkoop en modulair raketafweersysteem ontwikkelen.

Het hart van deze samenwerking is Freyja. Hier brengen we de gevechtservaring en innovatieve kracht van de Oekraïners samen met het technologische leiderschap van Europa. En natuurlijk onze aanzienlijke productiecapaciteit.

En Freyja is nog maar het begin. Er is meer nodig. Met de resterende middelen van SAFE zullen we een nieuw programma opzetten voor gezamenlijke projecten met Oekraïense bedrijven.

Ten derde zullen we onze sancties tegen Rusland aanscherpen.

De druk op Rusland moet blijven toenemen. Dit vereist niet altijd nieuwe sancties, maar vooral de handhaving van de bestaande sancties.

Onze sancties zijn pijnlijk. Zij leggen een enorme druk op de Russische economie. Rusland doet er alles aan om ze te omzeilen. Dus moeten we alle mazen van het net dichten.

 

Omdat, geachte leden van het Parlement,

deze zomer elke dag opnieuw Oekraïense steden door aanvallen werden getroffen.

In Kryvyi Rih raakten Russische drones een druk winkelcentrum op klaarlichte dag. Vervolgens sloegen ze een tweede keer toe – met opzet gericht tegen de reddingswerkers die zich haastten hulp te verlenen.

Dit is niet alleen oorlog. Dit is een doelbewuste terreurstrategie.

Maar de Oekraïners hebben talloze keren bewezen dat hun geest niet kan worden gebroken. En deze zomer heeft een klein meisje de hele wereld de ware essentie van dit alles laten zien.

Toen de oorlog begon, was Sasha een zesjarig meisje met een grote passie. Ze hield bovenal van turnen. Maar op een zonnige dag in mei trof een Russische raket haar huis. Sasha werd vanonder het puin gered. Zij bleef twee weken in een coma. Toen ze wakker werd, ontdekte ze dat haar linkerbeen voor altijd was verdwenen. Het leek erop dat haar droom met haar huis was ingestort.

Sasha weigerde echter op te geven. Slechts zeven maanden na de aanval was ze terug in de sportschool met haar nieuwe kunstbeen. Ze trainde harder dan ooit tevoren. En begon goud na goud te winnen.

Deze zomer reisde ze de wereld rond met haar Dance of Freedom tournee. Haar doel is de wereld te vertellen over de veerkracht van Oekraïne in de strijd voor vrijheid. Zij heeft mensen geïnspireerd bij de Eiffeltoren en op Times Square, in Rio en in Tokio.

En vandaag wil ze haar boodschap hier in het hart van Europa brengen.

Geachte leden van het Parlement, graag een warm welkom voor Sasha.

Je bent een geweldige inspiratie voor ons allemaal.

Slava Ukraini!

 

Geachte leden van het Parlement,

Het intense lijden in Gaza en het teugelloze geweld van kolonisten op de Westelijke Jordaanoever hebben de Europeanen diep geraakt.

Het besluit van de Israëlische regering om het illegale nederzettingenproject E1 voort te zetten, is onaanvaardbaar.

Vorig jaar heb ik Europa opgeroepen actie te ondernemen en een aantal maatregelen voorgesteld.

Het is voor veel Europeanen pijnlijk dat de lidstaten niet in staat zijn gebleken de nodige meerderheden voor een eensgezinde respons op te bouwen. Sommige lidstaten hebben het voortouw genomen. Anderen overwegen zich daarbij aan te sluiten.

Als Europa verdeeld is, kan het de gang van zaken niet veranderen.

De komende maanden in de regio zullen van cruciaal belang zijn. Ondanks deze uitdagingen neemt Europa het initiatief voor de ondersteuning van de Palestijnen.

We hebben meer hulp verleend dan wie dan ook. Via de Palestijnse donorgroep en het Team Gaza-initiatief hebben we 65 delegaties samengebracht. Samen hebben we bijna €1 miljard toegezegd voor de wederopbouw van Gaza en de ondersteuning van een moderne Palestijnse Autoriteit.

Europa steunt het recht op zelfverdediging voor Israël. En het Palestijnse volk heeft evenveel recht op een veilig en waardig leven.

Het is de rol van Europa om de vlam van een tweestatenoplossing levend te houden.

 

Geachte leden van het Parlement,

In de loop van deze toespraak heb ik de noodzaak voor Europa om samen op te treden te berde gebracht. Of we lopen het risico uit elkaar te worden getrokken.

Deze zomer werd deze realiteit aan onze grenzen opnieuw op de proef gesteld.

Van onze oostelijke grenzen tot de kusten van Kreta en over de hele Middellandse Zee. En natuurlijk door de crisis in Ceuta. Deze gebeurtenissen zijn verschillend van aard. Maar ze hebben twee dingen met elkaar gemeen. Ten eerste worden kwetsbare personen uitgebuit. Door harteloze mensenhandelaars en -smokkelaars. Door onze tegenstanders. Daarom hebben we een sanctieregeling voorgesteld om criminelen te treffen waar dat het meeste pijn doet.

Dit brengt mij bij de tweede parallel.

Al onze buitengrenzen zijn Europese grenzen. Daarom wil ik de Spaanse bevolking rechtstreeks aanspreken.

De grens van Ceuta is een Europese grens. Omdat Ceuta Spanje is. Ceuta is Europa. En Europa zal voor u paraat staan.

De enige oplossing is immers een Europese oplossing. En dat is het migratie- en asielpact.

Na jaren werk hebben we eindelijk een gemeenschappelijk Europees kader. Een kader dat iedereen verantwoordelijkheid geeft – en dat van iedereen solidariteit vereist. En het moet nu volledig ten uitvoer worden gelegd.

Wij zijn op het juiste pad. Het aantal illegale binnenkomsten is de afgelopen twee jaar met 55 % gedaald. En dit jaar nog eens met 35 %. Dat is echt vooruitgang.

Uit de gebeurtenissen van deze zomer blijkt echter dat onze instrumenten moeten evolueren, met name in noodsituaties. Europa heeft de middelen nodig om zijn grenzen te allen tijde te beschermen. Met name in scenario's waarin massabewegingen worden gemanipuleerd en als wapen worden ingezet. Daarom zullen we een nieuw Europees kader voor respons in noodsituaties opzetten.

Het zal alleen worden geactiveerd op basis van een strikt gedefinieerde reeks criteria. En in die gevallen zal het een in de tijd beperkte en strikt omschreven flexibiliteit van de standaardprocedures mogelijk maken.

De boodschap van Europa is duidelijk: wij zullen onze waarden en de grondrechten altijd eerbiedigen. Maar we zullen nooit compromissen sluiten over de bescherming van onze grenzen. Het zijn wij, Europeanen, die beslissen wie naar onze Unie komt en onder welke omstandigheden. En niet de smokkelaars en mensenhandelaars.

Daarom zullen we ook onze inspanningen opvoeren om Frontex te versterken, met name om terugkeer te versnellen. Wij zullen onze systemen voor vroegtijdige waarschuwing verbeteren, ook in partnerschap met derde landen. We zullen ervoor zorgen dat we online opsporingen kunnen doen en erop kunnen anticiperen. En tot slot zullen we de onderliggende oorzaken van irreguliere migratie blijven aanpakken.

We moeten samenwerken met onze buurlanden om investeringen te stimuleren. Om jongeren zinvolle vooruitzichten bieden, zodat zij niet gedwongen worden hun toekomst op het spel te zetten. Banen, vaardigheden, opleiding, leerlingplaatsen.

Daarom kondig ik vandaag een nieuw initiatief voor vaardigheden en banen voor jongeren in het Middellandse Zeegebied aan.

 

Geachte leden van het Parlement,

Zo kunnen we illegale migratie terugdringen. De rechten beschermen van personen die bescherming zoeken. Veilige, legale migratie faciliteren met nieuwe Gateway-kantoren in partnerlanden. En de vrijheden van ons Schengengebied verdedigen. Maar bovenal bewijzen we zo dat Europa eensgezind kan optreden.

 

Geachte leden van het Parlement,

Meer dan ooit zijn collectieve Europese oplossingen nodig. Ook onze Europese democratie wordt immers bedreigd.

Keer op keer zijn wij getuige van desinformatie en buitenlandse inmenging om ons te verdelen. Daarmee wordt gepoogd het vertrouwen in ons democratische weefsel en onze vrije media uit te hollen. Verkiezingscampagnes worden vergiftigd door buitenlandse propaganda. Samenzweringstheorieën worden gebouwd op virale deepfakevideo's.

Dit is cognitieve oorlogvoering. In Europa vormen wij onze eigen meningen op basis van toegang tot betrouwbare en onafhankelijke informatie. Dit is de manier waarop wij in debat gaan, compromissen sluiten en oplossingen vinden, zelfs over controversiële kwesties. Deze openheid is onze grootste kracht. Maar ze wordt door onze tegenstanders als wapen ingezet om het debat en de waarheid te verstoren.

We hebben dus een collectieve capaciteit nodig om te anticiperen, op te sporen en te reageren. Daarom heb ik vorig jaar het Centrum voor democratische veerkracht aangekondigd. Het heeft al tot resultaten geleid voor alle lidstaten en voor dit Parlement. We zullen onze werkzaamheden opvoeren en onze middelen bundelen met de lidstaten en belanghebbenden.

Maar we mogen ons geen illusies maken. De bedreigingen voor onze democratieën komen niet alleen van buitenaf. Wij zien antidemocratische en anti-Europese krachten opkomen. En we kennen de gevaren.

Maar niets is onvermijdelijk. Kijk maar naar Hongarije.

De datum 12 april zal nog zeer lang in ons geheugen gegrift blijven. Het is de dag waarop het Hongaarse volk zijn toekomst in handen nam. Het koos voor democratie. Het koos voor Europa. Het bracht Hongarije terug naar de plaats waar het thuishoort: in het hart van onze Unie.

Er is begonnen met het ongedaan maken van de terugval van de voorbije jaren. De strijd tegen corruptie en staatskaping wordt versneld. Er wordt echte vooruitgang geboekt op het gebied van de grondrechten. Ook op het gebied van de academische vrijheid. En nu zijn miljarden euro's aan investeringen in Hongarije vrijgemaakt.

Natuurlijk is er nog veel meer werk in het vooruitzicht. Maar dit toont aan dat hard werk loont.

Dankzij onze verslagen over de rechtsstaat worden alle problemen nu in een vroeg stadium opgespoord en via dialoog aangepakt.

En dankzij dit Parlement hebben wij het verband tussen financiering en de eerbiediging van de rechtsstaat versterkt.

Met de volgende langetermijnbegroting moeten we nog verder gaan. De eerbiediging van de rechtsstaat en de grondrechten is een absolute voorwaarde om in aanmerking te komen voor EU-financiering. Dit moet centraal staan in de begroting. Nu en in de toekomst.

 

Geachte leden van het Parlement,

In wezen draait democratie erom mensen de macht te geven om de samenleving te kiezen waarin zij willen leven.

Vandaag zijn ouders een groot deel van deze macht kwijt. Jonge Europeanen brengen nu vier tot zes uur per dag op schermen door. Kinderen raken steeds dieper verstrikt in feeds die zo zijn ontworpen dat ze blijven scrollen.

We zijn getuige van een massale kaping van onze kinderen. Een kaping van hun aandacht, hun focus, hun gedachten. Op die manier kunnen kinderen geen kind meer zijn.

Wat onze kinderen nodig hebben, is tijd om hun eigen identiteit te vinden. Om samen met anderen op te groeien. Om geconfronteerd te worden met alle emoties en keuzes die met het echte leven gepaard gaan. Ze hebben zelfs tijd nodig om zich te vervelen. Want dan moeten ze hun verbeelding gebruiken. Dan moeten ze praten, het eens of oneens zijn, een mening vormen, een mening wijzigen.

Maar als een kind een smartphone heeft, dan verdwijnt dit alles.

Dag en nacht zien ouders welke prijs daarvoor wordt betaald: gebrek aan slaap, angst, zelfs zelfbeschadiging.

En in een toenemend aantal gevallen zelfs fatale tragedies. Zoals in het geval van Oléa, een 14-jarig meisje uit België.

Precies een maand geleden stapte Oléa uit het leven – als slachtoffer van online pesten.

Het verhaal is zo tragisch en hartverscheurend dat ik twijfelde of ik het wel zou vertellen.

Maar Oléa's moeder heeft zo mooi over haar dochter gesproken. En zo vol overtuiging dat dit anderen niet meer mag overkomen.

Ik wil haar woorden recht doen en zal haar dus in het Frans citeren.

“Je suis persuadée que sans ces réseaux omniprésents, ma fille serait toujours là. C'est trop.”

 

Geachte leden van het Parlement,

Ze heeft gelijk. C'est trop. De maat is vol.

Ik heb een speciaal panel van deskundigen bijeengeroepen. We hebben met jongeren gesproken. We hebben gekeken naar Australië en andere landen die hierin stappen hebben ondernomen. En nu is het tijd voor Europa om in actie te komen.

Morgen stelt de Commissie de EU KIDS ACT voor. We zullen een geleidelijke en gedifferentieerde aanpak volgen. Elke leeftijd heeft zijn eigen gevoeligheden. En daarom zal elke leeftijd dus zijn eigen, op maat gesneden beschermingsniveau hebben.

Geen sociale media onder de 13 jaar. Geen persoonlijk account onder de 15 jaar.

Dit betekent slechts mini-accounts, vanaf de leeftijd van 13 jaar en tot het kind 15 wordt, aangemaakt door en onder toezicht van de ouders, met beperkte functies en tijdsbeperking. En voor de leeftijd van 15 tot 18 zal veilig ontwerp een verplichting zijn voor de platforms.

Ik ben mij ervan bewust dat velen de kracht van big tech als overweldigend beschouwen. En vinden dat die onmogelijk kan worden teruggedraaid.

Daar ben ik het niet mee eens.

We hoeven verslavende functies niet te aanvaarden. We hoeven niet te aanvaarden dat kinderen worden aangetrokken tot steeds extremere inhoud. We hoeven niet te aanvaarden dat foto's van meisjes worden gebruikt voor door AI gegenereerde geseksualiseerde beelden.

Daarom keren we de bewijslast om.

Platforms zullen moeten aantonen dat zij veilig zijn. Want het gaat hier niet om de toegang van onze minderjarigen tot sociale media. Het gaat erom wanneer en hoe we sociale media toegang geven tot minderjarigen.

Europa heeft de macht om op te treden. Het zijn wij die onze regels bepalen, niet big tech.

Maar niet alleen minderjarigen lopen gevaar. Verslavend ontwerp schaadt bijvoorbeeld iedereen. Daarom hebben we een breder kader nodig: de wetgevingshandeling inzake digitale rechtvaardigheid. We zullen die in het najaar voorstellen.

 

Geachte leden van het Parlement,

Dit alles laat ons zien wat Europa kan bereiken op gebieden die er werkelijk toe doen. Maar we moeten ook de harten van de Europeanen terugwinnen. Het gevoel creëren van deel uit te maken van een groter geheel.

Te behoren tot een gemeenschappelijk huis. De zekerheid te hebben dat we onder Europeanen er altijd voor elkaar zullen zijn.

Want het volstaat om over onze grenzen heen te kijken om te begrijpen hoezeer dit Europese idee nog leeft.

Kijk maar naar Oekraïne en Moldavië. Naar de Westelijke Balkan. Naar al die landen dicht bij onze Unie.

En omdat hun toekomst in onze Unie ligt, zullen we binnenkort routekaarten voorstellen voor de kandidaten die het verst gevorderd zijn.

Dit proces zal gebaseerd blijven op verdienste. En, geachte leden van het Parlement, nogmaals: over de eerbiediging van onze waarden valt niet te onderhandelen.

Ik was geschokt toen ik de beelden zag van de begrafenis van Ratko Mladić in Belgrado vorige week.

Hij heeft de meest gruwelijke misdaden tegen de menselijkheid begaan.

De verheerlijking van oorlogsmisdadigers heeft gewoon geen plaats in de Europese Unie.

Alle slachtoffers van de oorlogen in het voormalige Joegoslavië verdienen het om herinnerd te worden, en al hun families verdienen ons medeleven.

Want dat is wat wij als Unie verdedigen: de waarheid, de gerechtigheid en de eerbiediging van onze waarden.

 

Geachte leden van het Parlement,

Europa zal altijd trouw blijven aan zijn waarden. Onze Unie is geboren als een vredesproject. Opdat ons tragische verleden zou plaatsmaken voor een gemeenschappelijke toekomst voor de Europeanen.

Tientallen jaren later zien miljoenen mensen Europa nog steeds als een belofte, soms zelfs tot in Canada.

En toch vergeten we vaak hoe krachtig die belofte blijft.

In de nasleep van de oorlog werd in 1948 een Congres van Europa gehouden. Het bracht de grootste geesten van ons continent samen om na te denken over de toekomst van de Europese samenwerking. Om die Europese gedachte die de onze is, te laten groeien. Als samenleving moeten we dit vermogen om over Europa na te denken, herwinnen.

Volgend jaar vieren we de historische 70ste verjaardag van het Verdrag van Rome.

Naar aanleiding daarvan kondig ik vandaag aan dat we een nieuw Congres van Europa zullen organiseren.

We hebben onze meest briljante geesten nodig – van overal in onze Unie en van overal op ons grote continent. Samen zullen zij een visie ontwikkelen die de volgende generatie Europeanen kan inspireren. Die in staat is om de Europese verbeelding terug te winnen. Zodat de volgende generatie haar eigen verhaal kan schrijven.

Laten we de geboorte van onze Unie nooit vergeten. Volkeren die al zo lang in oorlog waren, hebben zich verenigd om te bouwen aan een gemeenschappelijke toekomst. Een toekomst van vrede en welvaart, democratie en vrijheid.

Ze hebben nooit opgeschreven waarheen die toekomst ons uiteindelijk zou leiden. Maar elke generatie heeft voortgebouwd op de erfenis van de vorige. Stap voor stap. Steen na steen.

Natuurlijk blijven onze onvolkomenheden, onze diversiteit en onze verschillen bestaan. Maar dat is precies wat Europa tot ons Europa maakt. Ons gemeenschappelijke huis.

Laten we dus, geachte leden van het Parlement,

onze toekomst eens te meer in handen nemen.

Vive l'Europe.

Es lebe Europa.

Long live Europe.