Vragen en antwoorden over de tweede jaarlijkse migratiebeheercyclus

Wat is het jaarlijkse verslag over migratiebeheer?

In het kader van het migratie- en asielpact beschikt de EU over een permanent verplicht solidariteitsmechanisme om ervoor te zorgen dat lidstaten die met migratiedruk worden geconfronteerd, steun ontvangen. Elke lidstaat draagt op flexibele wijze bij aan solidariteitsinspanningen en kiest het soort solidariteit dat hij verstrekt. Het solidariteitsmechanisme is vastgelegd in de verordening asiel- en migratiebeheer, die ook regels bevat om ervoor te zorgen dat asielverzoeken worden verwerkt door de verantwoordelijke lidstaat en om niet-toegestane verplaatsingen van asielzoekers te voorkomen.

Vandaag start de Commissie de tweede jaarlijkse cyclus voor migratiebeheer, voortbouwend op de positieve resultaten van het voorgaande jaar. Het omvat:

• het Europees jaarverslag over asiel en migratie, dat een overzicht biedt van de asiel- en migratiesituatie in de EU, waarbij wordt gekeken naar de voorgaande periode van twaalf maanden en eventuele relevante ontwikkelingen en verwachte trends voor het komende jaar. Het bevat ook een stand van zaken met betrekking tot de uitvoering van het migratie- en asielpact;
• een uitvoeringsbesluit van de Commissie waarin wordt bepaald welke lidstaten onder migratiedruk staan, een risico op migratiedruk lopen of met een significante migratiesituatie worden geconfronteerd; dit is gebaseerd op de bevindingen van het verslag en een empirisch onderbouwde methode;
• een voorstel van de Commissie voor een uitvoeringsbesluit van de Raad tot instelling van de jaarlijkse solidariteitspool [niet openbaar], vast te stellen door de Raad.

Wat wordt bedoeld met de verschillende benamingen met betrekking tot migratiedruk en significante migratiesituatie?

De lidstaten worden geacht onder migratiedruk te staan wanneer zij te maken kregen met een groot aantal aankomsten van migranten en asielzoekers, onder meer via opsporings- en reddingsoperaties, van een zodanige omvang dat dit onevenredige verplichtingen met zich meebrengt in verhouding tot de algemene situatie in de EU, zelfs met betrekking tot een goed voorbereid asiel-, opvang- en migratiestelsel van de betrokken lidstaat. Lidstaten die zijn aangewezen als lidstaten die onder migratiedruk staan, kunnen toegang krijgen tot de solidariteitspool.

De lidstaten worden geacht het risico te lopen op migratiedruk, hetzij als gevolg van een aanzienlijk aantal aankomsten van asielzoekers en migranten, hetzij als gevolg van factoren zoals het risico dat migratie als wapen wordt ingezet of gespannen capaciteit in verband met niet-toegestane verplaatsingen van asielzoekers binnen de EU. Deze lidstaten hebben prioritaire toegang tot de permanente EU-toolbox voor migratieondersteuning.

De lidstaten worden geacht te worden geconfronteerd met een aanzienlijke migratiesituatie als gevolg van het cumulatieve effect van migratie op hun asiel-, migratie- en opvangstelsels in de afgelopen vijf jaar. Deze lidstaten kunnen de Raad verzoeken hun solidariteitsbijdragen voor het komende jaar volledig of gedeeltelijk in te houden.

Aangezien er verschillende criteria zijn waarop deze berekeningen zijn gebaseerd, kan een lidstaat worden geacht zowel een risico op migratiedruk te lopen (bestreken door de verslagperiode van het voorgaande jaar) als te kampen te hebben met een aanzienlijke migratiesituatie (vanwege het cumulatieve effect van de voorgaande vijf jaar).

Wat zijn de bevindingen van de Commissie?

Dit is het tweede verslag in het kader van de jaarlijkse cyclus voor migratiebeheer (na het eerste verslag van vorig jaar). Op basis van de bevindingen van het jaarverslag stelt de Commissie de migratiesituaties en -druk voor elke lidstaat vast door kwantitatieve en kwalitatieve criteria toe te passen die in de toepasselijke wetgeving zijn vastgesteld. Voor de huidige verslagperiode stelt de Commissie het volgende vast:

• Griekenland en Cyprus staan onder migratiedruk vanwege het onevenredige aantal aankomsten in het afgelopen jaar. Italië staat ook onder migratiedruk vanwege een onevenredig aantal aankomsten na opsporings- en reddingsoperaties op zee in dezelfde periode. Rekening houdend met de algemene migratiesituatie en het incident in Ceuta staat Spanje ook onder migratiedruk. Deze lidstaten komen in aanmerking voor toegang tot de solidariteitspool.
• België, Tsjechië, Duitsland, Estland, Ierland, Frankrijk, Kroatië, Letland, Litouwen, Luxemburg, Nederland, Polen, Roemenië, Slovenië en Finland lopen het risico op migratiedruk. Dit is ofwel het gevolg van secundaire bewegingen, die het asiel- en opvangstelsel van de lidstaten aanzienlijk onder druk zetten, ofwel van het grote aantal aankomsten in het voorgaande jaar, met inbegrip van asielaanvragen en potentiële aankomsten uit Oekraïne, ofwel van risico's in verband met de inzet van migranten als wapen die het komende jaar tot onevenredige verplichtingen zouden kunnen leiden. Deze lidstaten zullen prioritaire toegang hebben tot de permanente EU-toolbox voor migratieondersteuning, hun situatie zal worden gemonitord en kan snel opnieuw worden geëvalueerd, afhankelijk van de veranderingen.
• Bulgarije, Estland, Kroatië, Oostenrijk, Polen en Tsjechië kampen met een aanzienlijke migratiesituatie als gevolg van de cumulatieve druk van de afgelopen vijf jaar. Zij zullen de Raad kunnen verzoeken hun bijdragen aan de solidariteitspool voor het komende jaar geheel of gedeeltelijk in te houden.

Op welke basis voert de Commissie deze beoordeling uit?

Op basis van het in het jaarverslag opgenomen overzicht van de asiel- en migratiesituatie en aan de hand van een methode die de Commissie in overleg met de lidstaten heeft ontwikkeld, maakt de Commissie haar beoordeling van de situatie in elke lidstaat. Bij de beoordeling wordt rekening gehouden met de totale migratiedruk, op basis van het aantal aankomsten en asielaanvragen, rekening houdend met het bbp en de bevolking van het land, alsook met de migratiedruk als gevolg van grote aantallen aankomsten na opsporings- en reddingsoperaties.

De methode is gebaseerd op kwantitatieve en kwalitatieve elementen die zijn opgenomen in de verordening asiel- en migratiebeheer en bouwt voort op de informatie die is verstrekt door de lidstaten, de statistische dienst van de EU (Eurostat), de EU-agentschappen en de Europese Dienst voor extern optreden. De methodologie is uiteengezet in een specifiek werkdocument van de diensten van de Commissie.

Wat is de solidariteitspool?

Elk jaar stelt de Commissie een “solidariteitspool” voor, waarin de behoeften van de lidstaten die onder migratiedruk staan, in absolute cijfers voor het jaar worden vastgesteld en die betrekking heeft op: het totale aantal herplaatsingen van asielzoekers en het overeenkomstige totale aantal financiële bijdragen.

Uiteindelijk bepaalt de Raad, op basis van een voorstel van de Commissie, de totale bijdragen in de solidariteitspool voor het komende jaar.

Wat zijn de voorwaarden waaronder de lidstaten gebruik kunnen maken van de solidariteitspool?

Lidstaten waarvan is vastgesteld dat zij onder migratiedruk staan, komen in aanmerking voor toegang tot de solidariteitspool.

Deze lidstaten moeten hun voornemen om toegang te krijgen tot de pool bevestigen en informatie verstrekken over het soort en het niveau van de solidariteitsmaatregelen die nodig zijn om hun situatie aan te pakken.

Om het evenwicht tussen verantwoordelijkheid en solidariteit te waarborgen, moeten alle lidstaten voldoen aan de verantwoordelijkheidsverplichtingen van het pact. Volgens deze verplichtingen moet een lidstaat die belast is met de behandeling van een asielzoeker die illegaal naar een andere lidstaat is verhuisd, ervoor zorgen dat de betrokkene door de tweede lidstaat naar zijn grondgebied kan worden teruggestuurd. 

Indien de Commissie systemische tekortkomingen vaststelt in een lidstaat die onder druk staat met betrekking tot de verantwoordelijkheidsregels, zouden de bijdragende lidstaten niet langer verplicht zijn hun solidariteitstoezeggingen aan die lidstaat na te komen. Het jaarverslag van dit jaar bevat ook een beoordeling van de werking van de verantwoordelijkheidsregels.

Wat is de stand van zaken met betrekking tot Italië?

De Commissie stelt vast dat Italië onder migratiedruk staat als gevolg van een groot aantal aankomsten als gevolg van herhaalde ontschepingen na opsporings- en reddingsoperaties. Italië komt derhalve in aanmerking voor toegang tot de solidariteitspool.

Italië heeft blijk gegeven van aanhoudende inzet en belangrijke stappen gezet bij de uitvoering van de nieuwe regels van het pact, waaronder de screening, grensprocedures en Eurodac. Italië heeft aanzienlijke inspanningen geleverd om de nieuwe verantwoordelijkheidsregels van het pact ten uitvoer te leggen door bilaterale contacten te leggen met andere lidstaten, met name die met de grootste werklast ten aanzien van Italië. Het is echter nog niet mogelijk om te bepalen of de overdracht van verantwoordelijkheid effectief en duurzaam is hervat.

De Commissie zal de ontwikkelingen blijven volgen op basis van de door de lidstaten verstrekte informatie en het Solidariteitsforum op technisch niveau daarvan in kennis stellen. Indien nodig kan de Commissie deze kwestie onder de aandacht brengen van het Solidariteitsforum op hoog niveau en van de Raad. Hiermee zal rekening worden gehouden bij de operationalisering van de solidariteitspool voor 2027.

Wat is de stand van zaken met betrekking tot Griekenland?

De Commissie stelt vast dat Griekenland onder migratiedruk staat als gevolg van het onevenredige aantal aankomsten in het afgelopen jaar. Griekenland komt derhalve in aanmerking voor toegang tot de solidariteitspool.

Griekenland heeft blijk gegeven van aanhoudende inzet en belangrijke stappen gezet bij de uitvoering van de nieuwe regels van het pact, waaronder de screening, grensprocedures en Eurodac. Reeds in juli 2026 had de Commissie vastgesteld dat er positieve aanwijzingen waren voor vooruitgang bij de uitvoering van de verantwoordelijkheidsregels door Griekenland. Het verslag van vandaag bevestigt en consolideert de eerdere beoordeling van de Commissie.

Er is een doeltreffende samenwerking tot stand gebracht tussen Griekenland en alle lidstaten. Griekenland is positieve antwoorden blijven geven op overnameverzoeken en kennisgevingen van terugname.

Daarnaast richt Griekenland zich op de uitvoering van de nieuwe grensprocedure, waarbij een groot aantal asielgrensprocedures binnen de toepasselijke termijnen wordt uitgevoerd.

Wat zijn de resultaten van de eerste jaarlijkse cyclus voor migratiebeheer?

De eerste solidariteitspool wordt met succes in gebruik genomen.

De lidstaten hebben in december 2025 de solidariteitspool voor 2026 vastgesteld. Het voor 2026 overeengekomen referentieaantal herplaatsingen voor de solidariteitspool bedraagt 21 000 EUR en het referentieaantal financiële bijdragen 420 000 000 EUR.

Na de inwerkingtreding van het pact op 12 juni 2026 is het EU-solidariteitsforum op technisch niveau begonnen met de operationalisering van de solidariteitspool 2026, rekening houdend met de behoeften van de begunstigde lidstaten en de beschikbare bijdragen.

Sindsdien is het EU-solidariteitsforum op technisch niveau tweemaal bijeengeroepen: op 15 juni 2026 en op 14 september 2026. De EU-solidariteitscoördinator blijft nauw samenwerken met de lidstaten bij de uitvoering van de eerste solidariteitspool, met een derde vergadering die naar verwachting in december 2026 zal plaatsvinden.

Over het algemeen is aanzienlijke vooruitgang geboekt met de uitvoering van de solidariteitsmaatregelen, zowel wat betreft herplaatsingen als wat betreft de uitvoering van verantwoordelijkheidscompensaties. De lidstaten hebben hun financiële bijdragen binnen hun nationale begrotingen ook al gereserveerd voor betalingen begin volgend jaar.

Er wordt technische ondersteuning en richtsnoeren verstrekt voor de praktische uitvoering van herplaatsingen, financiële bijdragen en compensaties, met de steun van het Asielagentschap van de EU (EUAA). eu-LISA en de Internationale Organisatie voor Migratie blijven waar nodig ook operationele en technische ondersteuning bieden aan de lidstaten.

Wat zijn de volgende stappen?

Het is nu aan de Raad om het uitvoeringsbesluit tot oprichting van de solidariteitspool vast te stellen. Daartoe zal de Raad eerst het EU-solidariteitsforum op hoog niveau bijeenroepen, waar elke lidstaat zijn bijdragen zal toezeggen op basis van zijn billijk aandeel zoals vastgesteld in de verordening asiel- en migratiebeheer. Het staat de lidstaten vrij de vorm van hun solidariteitsbijdragen te kiezen: financiële bijdragen, alternatieve solidariteitsmaatregelen (d.w.z. steun voor personeel en in natura), herplaatsing of verantwoordelijkheidscompensatie van asielzoekers of begunstigden, of een combinatie daarvan.

Het Solidariteitsforum op hoog niveau, dat vertegenwoordigers van de lidstaten samenbrengt, zal de algemene behoeften van de EU in kaart brengen en aangeven hoe elke lidstaat zal bijdragen. Op basis hiervan zal de Raad de solidariteitspool vóór het einde van het jaar oprichten en formeel aannemen. De bijdrage van elke lidstaat is pas verplicht zodra de Raad de solidariteitspool heeft goedgekeurd. Het desbetreffende besluit van de Raad zal dan openbaar worden gemaakt.

De Commissie is bereid de Raad gedurende dit hele proces te steunen. De door de Commissie benoemde EU-solidariteitscoördinator ondersteunt de uitvoering van de solidariteitspool via het EU-solidariteitsforum op technisch niveau.

De Commissie zal de algemene migratiesituatie in de EU elk jaar en, op verzoek van een lidstaat, ook in de loop van het jaar blijven beoordelen. Dit zorgt ervoor dat het permanente solidariteitsmechanisme altijd in staat is om nieuwe uitdagingen het hoofd te bieden en een evenwicht te vinden tussen de verantwoordelijkheden van de lidstaten. 

Waarom is het voorstel van de Commissie voor een solidariteitspool niet openbaar?

In de verordening asiel- en migratiebeheer is bepaald dat het voorstel van de Commissie pas openbaar zal zijn wanneer de uitvoeringshandeling van de Raad door de Raad is vastgesteld.

Het voorstel geeft een indicatie van het billijke aandeel van de bijdragen die elke lidstaat moet leveren aan de jaarlijkse solidariteitspool op EU-niveau. De werkelijke bijdragen weerspiegelen wat de lidstaten onder druk vragen en wat de bijdragende lidstaten bieden, rekening houdend met eventuele inhoudingen of vrijstellingen van bijdragen. Op basis hiervan zal het vervolgens aan de Raad zijn om een uitvoeringshandeling tot oprichting van de pool vast te stellen.

Zijn de lidstaten verplicht herplaatsingen te aanvaarden?

Nee. Het solidariteitsmechanisme is verplicht en tegelijkertijd flexibel. Dit betekent dat de lidstaten kunnen kiezen in welke vorm zij bijdragen aan de solidariteitspool. Zij legt geen verplichte herplaatsing op en geen enkele lidstaat is verplicht herplaatsingen uit te voeren.

Solidariteit kan de vorm aannemen van “volkssolidariteit” (verplaatsingen of verantwoordelijkheidscompensaties), financiële bijdragen of alternatieve maatregelen (bv. steun voor personeel en in natura). Het is ontworpen om op flexibele wijze tegemoet te komen aan de behoeften van de lidstaten die onder druk staan.

“Mensensolidariteit” kan worden verstrekt door middel van herplaatsingen of door middel van verantwoordelijkheidscompensaties. Met compensaties voor verantwoordelijkheid stemt een lidstaat ermee in de verantwoordelijkheid op zich te nemen voor asielzoekers die zich reeds op zijn grondgebied bevinden en die anders onder de verantwoordelijkheid zouden vallen van een lidstaat die met migratiedruk wordt geconfronteerd.

Financiële bijdragen: De lidstaten verstrekken financiering aan de EU-begroting om andere lidstaten die met migratiedruk worden geconfronteerd, te helpen, bijvoorbeeld om de asiel- en opvangcapaciteit te versterken, het grensbeheer te verbeteren of externe acties te ondersteunen die gericht zijn op het terugdringen van illegale binnenkomsten en het vergroten van de terugkeer.

Alternatieve solidariteitsmaatregelen: Dit kan bijvoorbeeld materiële of technische bijstand in natura omvatten, onder meer voor grensbeheer. Indien een lidstaat ervoor kiest alternatieve solidariteitsmaatregelen te treffen, moet de waarde ervan in financiële termen worden uitgedrukt om ervoor te zorgen dat de lidstaat een billijke bijdrage levert.

Welke vorm nemen financiële bijdragen aan?

De lidstaten kunnen andere lidstaten die onder migratiedruk staan, ondersteunen door middel van financiële bijdragen, die via de EU-begroting worden uitgevoerd. Dit betekent dat de bijdragende lidstaten financiële bijdragen leveren aan de EU-begroting in het kader van het Fonds voor asiel, migratie en integratie (AMIF) en het instrument voor grensbeheer en visumbeleid (BMVI). Deze aanvullende financiële middelen zullen vervolgens door de Commissie aan de begunstigde lidstaten worden verstrekt door middel van de wijziging van hun respectieve nationale programma's. Financiële bijdragen worden uitgevoerd kort nadat elke cyclus is afgerond (d.w.z. begin 2027 voor de eerste cyclus; begin 2028 voor de tweede cyclus).

De begunstigde lidstaten kunnen financiële bijdragen gebruiken voor relevante acties op hun grondgebied, in overeenstemming met de verordening asiel- en migratiebeheer en binnen het toepassingsgebied van de AMIF- of BMVI-verordening. In het geval van het AMIF kunnen financiële bijdragen ook acties in derde landen ondersteunen. 

Wat zijn "verantwoordelijkheidscompensaties"?

Als een lidstaat onder migratiedruk staat, is een belangrijke maatregel om deze druk te verlichten het verminderen van het aantal asielverzoeken dat de betrokken lidstaat moet behandelen (d.w.z. de lidstaat die onder migratiedruk staat, wordt minder verantwoordelijk voor een bepaald aantal asielzoekers). Er zijn twee mogelijkheden om de verantwoordelijkheid van de lidstaat die onder migratiedruk staat voor een bepaald aantal asielzoekers te verminderen:

1. Herplaatsing van verzoekers om internationale bescherming naar andere lidstaten. In dit geval wordt een verzoeker overgebracht naar een andere lidstaat.
2. "Verantwoordelijkheidscompensaties". Deze maatregel heeft betrekking op personen van wie de asielaanvraag had moeten worden behandeld door de lidstaat die onder migratiedruk staat, maar die op ongeoorloofde wijze naar een andere lidstaat zijn verhuisd. Volgens de verantwoordelijkheidsregels moeten deze verzoekers worden teruggestuurd naar de lidstaat die onder migratiedruk staat. De lidstaat waar de verzoeker fysiek aanwezig is, kan echter de verantwoordelijkheid op zich nemen om het asielverzoek te behandelen in plaats van de verzoeker terug te sturen naar de lidstaat die onder migratiedruk staat. Dit wordt beschouwd als een vorm van solidariteit.

Wat zijn de belangrijkste resultaten van de uitvoering van het pact?

De lidstaten hebben aanzienlijke vooruitgang geboekt bij de uitvoering van de verschillende onderdelen van de bij het pact ingevoerde hervorming, die sinds de vaststelling ervan in 2024 aanzienlijke juridische en operationele werkzaamheden heeft vereist.

In de meeste lidstaten is nationale wetgeving aangenomen en de lidstaten voeren alle beschikbare maatregelen in wanneer de wetgeving nog niet volledig is aangepast, met inbegrip van tijdelijke regelingen.

De nieuwe Eurodac-databank is geïntegreerd in de nationale asiel- en migratieworkflows en wordt in alle lidstaten met succes ingevoerd, waardoor asielzoekers en irreguliere migranten beter kunnen worden geïdentificeerd en gevolgd, de verantwoordelijkheid gemakkelijker kan worden vastgesteld en niet-toegestane secundaire bewegingen gemakkelijker kunnen worden opgespoord.

Het grensbeheer en de paraatheid zijn versterkt en de screening van illegaal aankomende migranten wordt nu in de regel aan de buitengrenzen uitgevoerd, waarbij meer dan een derde van alle verzoeken om internationale bescherming nu rechtstreeks in het kader van de asielgrensprocedure wordt behandeld. Volgens voorlopige gegevens werden tussen 12 juni en de tweede week van oktober 2026 bijna 16 000 asielaanvragen onderworpen aan de asielgrensprocedure.

De procedures voor de vaststelling van de verantwoordelijkheid en voor de beoordeling van verzoeken om internationale bescherming zijn gestroomlijnd en de lidstaten voeren ook de inspanningen op het gebied van terugkeer op.

De lidstaten hervormen het opvangstelsel, waarbij de meeste lidstaten melding maken van voldoende opvangcapaciteit en de faciliteiten en diensten aanpassen om beter tegemoet te komen aan de behoeften van niet-begeleide minderjarigen en kwetsbare verzoekers. De lidstaten versterken ook de waarborgen voor de grondrechten, onder meer door gratis juridisch advies en de instelling van onafhankelijke mechanismen voor toezicht op de grondrechten.

Hoewel er aanzienlijke vooruitgang is geboekt, blijven er uitdagingen bestaan en zijn er voortdurende inspanningen nodig om ervoor te zorgen dat het nieuwe kader in de praktijk volledig en doeltreffend resultaten oplevert.

Dit vereist de voltooiing van alle wetswijzigingen, de uitvoering van lopende operationele acties en nauwe samenwerking op alle niveaus. Met name moeten de inspanningen worden voortgezet om de nieuwe verantwoordelijkheidsregels volledig toe te passen, onder meer op het gebied van overdrachten. Dit is essentieel voor een goed functionerend systeem.

De uitvoering van het pact is een continu proces. De Commissie en de EU-agentschappen blijven de lidstaten ondersteunen, zowel via operationele als financiële bijstand, om ervoor te zorgen dat alle onderdelen van het pact volledig operationeel zijn en dat alle resterende lacunes worden aangepakt.

Hoe ondersteunt de Commissie de lidstaten bij de uitvoering van het pact?

De Commissie werkt nauw samen met de EU-agentschappen om alle lidstaten te ondersteunen bij de uitvoering van het pact en ervoor te zorgen dat zij het nieuwe systeem volledig toepassen.

De Commissie heeft in het kader van het Fonds voor asiel, migratie en integratie (AMIF) en het instrument voor grensbeheer en visa (BMVI) 3 miljard EUR verstrekt voor de jaren 2025 tot en met 2027 om de lidstaten te ondersteunen bij het aanpakken van de behoeften in verband met het pact en om begunstigden tijdelijke bescherming te bieden.

Als onderdeel van de financiële component van de permanente EU-toolbox voor migratieondersteuning heeft de Commissie ook een specifieke actie gelanceerd met een indicatief bedrag van 250 miljoen EUR in het kader van het werkprogramma 2023-2027 van de thematische faciliteit van het AMIF, getiteld “Implementation of the Migration and Asylum Pact under the Toolbox (IMPACT)”, ter ondersteuning van de doeltreffende uitvoering van het pact. Via het instrument voor technische ondersteuning (TSI) heeft de Commissie, samen met het ICMPD en de IOM, verschillende lidstaten ondersteund bij de uitvoering van belangrijke hervormingen in het kader van hun nationale uitvoeringsplannen.

Is er rekening gehouden met de gebeurtenissen in Ceuta?

Spanje, dat in 2025 onder migratiedruk bleek te staan, was goed voor ongeveer 20 % van alle illegale grensoverschrijdingen op het niveau van de Unie en was de derde lidstaat wat betreft aankomsten als gevolg van opsporings- en reddingsoperaties. Terwijl de verzoeken om internationale bescherming met 22 % daalden, was Spanje de op twee na hoogste ontvanger van verzoeken in verhouding tot het bbp en de bevolking in de Unie en de vierde in absolute cijfers. Spanje behoort ook tot de lidstaten met de meeste registraties voor tijdelijke bescherming en staat in absolute cijfers op de vierde plaats in de Unie. Rekening houdend met al deze elementen werd in de beoordeling geconcludeerd dat Spanje het risico liep op migratiedruk.

Tegelijkertijd voorziet de verordening asiel- en migratiebeheer in de mogelijkheid om rekening te houden met ontwikkelingen buiten de verslagperiode die van invloed kunnen zijn op de resultaten van de beoordeling.

Rekening houdend met de door Spanje verstrekte informatie over het incident van 30-31 juli 2026 dat heeft geleid tot grootschalige illegale aankomsten in de autonome stad Ceuta, wordt in de beoordeling van de Commissie geconcludeerd dat Spanje onder migratiedruk staat.

Wat is de EU-toolbox voor migratieondersteuning?

De EU-toolbox voor migratieondersteuning bundelt de operationele, technische en financiële bijstand die beschikbaar is voor de lidstaten, met name de lidstaten die het risico lopen op migratiedruk, die prioritaire toegang krijgen.

De toolbox biedt op maat gesneden steun aan de lidstaten, waaronder operationele en technische ondersteuning door organen en instanties van de EU en financiële steun, met inbegrip van aanvullende financiering uit de thematische faciliteit van het AMIF. Het kan ook steun verlenen om terugkeer- en re-integratieactiviteiten te vergemakkelijken, acties op het gebied van de externe dimensie van migratie te versterken, diplomatieke en politieke contacten met partnerlanden te versterken en de mobiliteit van talent te bevorderen.

Voor meer informatie

Persbericht

Tweede jaarlijkse migratiebeheercyclus

Vragen en antwoorden over het migratie- en asielpact